Para Sa Babaeng Magmamahal Sa'yo.

Darating ang panahon at may mamahalin ka ulit. Pwedeng magkakausap pa tayo 'non o pwede din hindi na. Alam ko maraming pwedeng pumalit sa akin sa puso mo. At sa tagal din ng pinagsamahan natin, alam ko na may mga bagay ka pa din hahanap-hanapin. Sa bago mong alaalang gagawin, alam kong may pagkakataong may gusto kang balikan. At dahil iba na ang papel na ginagampanan ko sa buhay mo, nais ko sanang ipabasa mo ito sa taong mamahalin ka tulad o higit pa sa naparamdam ko sa'yo.

*****************

Hello. Hindi naman na dapat pang sabihin ito. Pero kung sakali, pwede itong makatulong para dyan sa minsang nag-iisip bata na mokong na yan.

1. Hindi yan marunong mag-gupit ng kuko niya. Kaya madalas maglalambing yan para lang gupitan mo siya. Ayaw niya ng pudpod at ayaw niyang ginugupitan yung bandang gilid.

2. Maarte yan sa umaga. Gusto niya breakfast in bed. At kung pupuntahan mo siya, gusto niya na pagkagising niya, nakatabi ka na sa kanya pati ang pagkain. Kung bibili ka, masaya na siya sa chicken at spaghetti ng Jollibee tapos pineapple ang drinks. Kung magluluto ka, gusto niya may sabaw at kung pwede, longganisa fried rice ang kanin. Hindi siya mahilig sa isda, pero kung paghihimay mo siya, keri na din.

3. Hindi siya pala-mall. Madalas nasa bahay lang siya.. matutulog, kakain, at papanoorin ang mga DVDs niya. Kaya wag mo siya kukulitin palaging mag-mall.

4. Paborito niyang manood ng NBA. Wag istorbohin kapag may laro. Lakers ang paborito niyang team at si Kobe ang idol niyang NBA player.

5. Minsan na lang maglaro ng basketball yan, kaya manood ka ng laban nila. Pagdalhan mo siya ng bimpo at pamalit. Mahilig magpatuyo ng pawis yan e.

6. Palautot yan. Wag mapipikon kung pilit niyang ipapaamoy sa'yo ang 'mabango' niyang utot. Sasaluhin niya sa kamay niya ang utot niya at ilalagay sa ilong mo mismo ang kamay niya. Sweet, di ba?

7. Kung iinom kang kasama siya, okay lang malasing. :) Sweet siya mag-alaga.

8. Keep him updated. Kahit hindi siya nagre-reply sa text mo dahil sobrang mag-aalala yan.

9. Kapag bad mood siya, wag mo siyang pilitin maging okay agad. Tabihan mo lang siya kahit hindi ka magsalita, kapag medyo maayos na mood niya, siya mismo kakausap sa'yo.

10. Gusto niya kapag nagbe-baby talk ka. Pero wag O.A..

11. Kapag may problema siya, hindi niya yan sasabihin. Just do the goldfish and monkey face. Plus the bulate dance. :)

12. Gustong-gusto niya ng yakap, lalo kapag matutulog na.

13. Hilutin mo ang tuhod nya, o kaya'y himasin mo ang mata niya para makatulog siya.

14. Pasaway yan kung minsan, magda-drive kahit nakainom.

15. Always be ready. Mahilig yan sa mga sopresa.

16. Hindi palainom ng gamot kapag may sakit, kaya lagi mong paalalahanan.

17. Isa sa mga gusto niyang ginagawa n'yo: Magkwentuhan. Masarap siya ka-kwentuhan. Maglalakbay ka sa mga salita niya.

18. Hindi siya marunong magtupi ng mga damit n'ya. Aakalain mong marurumi lahat ng damit, kaya ipagtupi mo siya. ☺ ☺

19. Laging sumasakit sikmura n'yan, kaya pagdala mo siya lagi ng gamot. (Kremil-S)

20. Kapag binigyan ka niya ng regalo, asahan mong matagal niyang pinag-isipan at pinagtanong yan.

21. Masarap siya magluto ng pasta at monggo.

22. Okay lang na ma-late siya, pero wag kang male-late. HAHA!

23. Wag maging pikunin, madalas pilyo yan.

24. Mahilig siya sa pork lalo kapag may taba. Hinay! Mabilis sumakit batok n'yan.

25. Laging mong itanong kung kamusta ang araw niya. Iparamdam mong lagi kang nand'yan para sa kanya.

26. Mahalin mo ang mga magulang at mga kapatid niya. Sobrang mapagmahal siya sa pamilya.

27. Moody siya. Madalas isasalpak lang niya earphones niya. Hawakan mo lang kamay niya hanggang maging okay mood niya.

28. Ipakilala mo siya sa lahat. Ipagmalaki mo siya. ☺ Yun kasi ang hindi ko naiparamdam sa kanya.

29. Nakawan mo siya ng kiss. Kahit sa kamay, sa noo, o sa pisngi. Ngingiti yan.

30. At syempre, lagi mong sabihin at iparamdam kung gaano mo siya kamahal. Hindi siya magsasawa kahit paulit-ulitin mo pa.

*****************

Sa kahit anong paraan o dahilan ng pagpapaalam, masakit pa din pala ito.

Ito na talaga siguro ang huling pagpapaalam ni Lisa kay Jordan.

The Boat is Sinking.

Halos isang taon ang lumipas. Isang taong madaming pagbabago. Natutunan ko ulit maging masaya sa kabila ng mga di magagandang nangyari. Maraming masasayang alaala ang nabuo. Maraming di inaasahang pangyayari ang naganap. Maraming bagay ang gumulat na nagmulat muli sa akin na ipagpasalamat ang lahat na mayroon sa kasalukuyan.

Isang ordinaryong araw. Nakakulitan bigla ang isang ka-eskwela noong hayskul. Ito nanaman - biglaan, hindi inaasahan - bakit ang hilig ko sa ganitong eksena?

Araw-araw. Hindi makukumpleto ang araw na hindi siya nakakausap. Napapangiti na niya ako sa di ko mawaring dahilan, napapasaya. Naririnig ko na lang minsan ang aking sarili na kinukwento siya sa aking mga kaibigan. Nawawala ang kunot sa aking noo kapag nadidinig ko boses nya. Kwentuhang hindi na namin napapansin ang oras. Alam ko, gusto ko siya. At matapos ang mga di kasiguraduhan sa buhay ko, ngayon lang ulit ako naging sigurado ulit. Siya si Kevin, ang lalaking di ko inaasahang magtuturo sa akin magtiwala muli.

Sweet kami sa isa't isa. Masaya kami. May 1st month, 2nd month, 3rd month at 100 days. Nararamdaman ko ulit yung kilig, yung ngungiti mag-isa, yung magmahal ulit. Oo, gusto ko siya maging boyfriend. Gusto ko maging kami. Hanggang di inaasahang nagkita kami ni Jordan.

Masaya akong nakita ko ulit si Jordan. Maganda ang nabuo naming pagkakaibigan kaya siguro wala kaming ilangan sa isa't isa kahit pa naghiwalay kami bilang magkasintahan. Nasundan ang pagkikita ng isa at dalawa pa. At sinabi niyang gusto niya akong bumalik sa buhay niya. Hindi ako nakatulog noong gabing 'yon. Matagal kong hiniling na bumalik sa akin si Jordan. Ang tagal kong naghintay na dumating ang araw na ito. Alam ko wala ng dapat timbangin, wala na dapat piliang mangyari pero sabi ng isang kong kaibigan, kung gusto ko talaga si Kevin kailangang putulin ko ang koneksyon ko kay Jordan lalo ngayon sa sinabi niya. At kung bumalik man ako kay Jordan, masasaktan ko si Kevin na nagpasaya ulit sakin. Binigyan ko ng oras ang sarili ko makapag-isa. Hinanda ko ang sarili ko sa kung anong pwedeng mangyari matapos ang desisyon ko. Sinabi ko kay Kevin na kailangan ko mag-isip, pero di ko binanggit ang tungkol kay Jordan.

Mabilis na lumipas ang araw. Naging abala na din ako sa trabaho na halos di ko man lang magawang mag-text. Halos di na din nagpaparamdam si Kevin. At patuloy ang panunuyo ni Jordan.

Naglambing ako kay Kevin, ng paulit-ulit pero parang wala. Kapag nakakapag-usap kami parang mauuwi lang sa pagtatalo, sa tampuhan. Anong nangyari? Kasalanan ko ba ito? Hiniling ko makapag-isa ng maikling panahon para sa aming dalawa. Maging sigurado na kaya ko na ulit ibigay ng buo ang sarili ko. At ngayong handa na ako, anong nangyari? Gusto ko ibalik yung dating kami na hindi naman ganun katagal na nawala. Naluluha na lang ako kapag naiisip kong ako din ang may kasalanan ng mga nangyayari.

Napag-uusapan na namin ang tungkol sa aming dalawa dati pa, kaya alam kong gusto din niya ako. Patuloy ko lang sinuyo at nilambing hanggang sa nalaman kong nagkabalikan sila ng dati nyang kasintahan.Hindi ito ang inaasahan ko. Hindi ako handa na ganito ang mangyayari.

Pinili ko siya, pero hindi ako ang pinili niya. Gaano kasakit yun?

Nangyari ang gustong-gusto mong mangyari, ang bumalik ang pinakamamahal mo pero naka-move on ka na, gaano kalungkot yun?

Di naman siguro sadya ang nangyari, kaya tinanggap ko kahit masakit. Gusto ko maging bitter, pero para san?

Panibagong sugat, na kahit hindi ganun kalalim ay mag-iiwan pa din ng marka.

Maskara.

Matagal na buwan na mula nang wala kaming usap ni Jordan. Hindi na din kami nagkikita. Ang maganda naming samahan ay isa na lamang magandang alaala. Tinuturuan ko nang tanggalin sa sistema ko ang lagi siyang kasama, Ganun na din sina Marco at Ramon.

"Busy ka?"

Isang text mula kay Jordan. Yan ang bumungad sa umaga ko. At dahil kilala ko siya, alam ko na kung saan tutungo ang tanong na yan. Nag-reply ako at tama nga ang nasa isip ko. Pinapapunta niya ako sa apartment niya. Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa dahil aaminin ko, na-miss ko siya. Pero paano nga ba ako makaka-move on ng tuluyan kung lagi na lang akong hindi makatanggi sa mga ganitong aya niya. Maghapon kaming nag-ayaan, laging sagot ko hindi ako papayagan. Hanggang inabot kami ng ala-sais ng gabi.

Nanaig ang katigasan ng ulo ko. Kahit hindi ko alam kung paano pumunta sa bagong nilipatan niya, umalis pa din ako kahit madilim na.

Habang nasa byahe ako, nag-text bigla si Ramon.

"Baby, palit na ulit tayo ng status sa facebook?"

Tatanggi pa ba ako? Kung totoong kami nga, isang malaking kasalanan ang gagawin kong pagpunta kay Jordan. Sumagot akong 'okay' at hindi na nasundan pa ang usapang iyon.

Sinundo ako ni Jordan sa isang convenient store malapit sa apartment niya. At doon nalaman ko kung bakit gusto niyang may kasama.

Paika-ika akong nilapitan ni Jordan. Oo, may pilay siya. Medyo nilalagnat pa. Okay, nurse ako sa gabing ito.

Casual. Nilapitan niya ako, inakbayan at nakwento siya. Nakinig lang ako, hindi umiimik. Ang normal sa kanya lahat. Parang walang nasaktan, walang nakasakit, walang umiyak, walang nagpaalam. Normal. Casual. Ganyan kami habang magkasama.

Naitanong ko bigla sa sarili kung tama ba talagang andoon ako. Kung usapang kaibigan, tama bang andoon ako?

Napaisip nanaman ako - nalilito. Pero ayoko lamunin ng isip ko ang puso ko, ng puso ko ang sistema ko. Kailangan kong mag-ingat. Pero naramdaman ko, na-miss din niya ako, na-miss niya kami. Niyakap ulit ako ng kahapon. Masaya pero alam ko, tulad ni Cinderella, bukas ay balik na ulit sa katotohanan.

Habang tulog siya, nagtatalo ang isip at puso ko. Marahil nga't na-miss niya ako pero hindi ibig sabihin nun na mahal pa din niya ako - tulad ng pilit kong pinapaniwala sa sarili ko. Marahil mali nga ako't andoon ako, kaya dapat hindi na ito maulit, Marami akong pinanghahawakan sa aming dalawa, marami kaming alaalang hindi mabura-bura, at maraming mga pangakong nananatiling nakalutang . Paano nga ba ako makaka-move on kay Jordan?

********

Kaunting sulyap sa istorya ni Lisa at Jordan --> BASAHIN. :)

Let's Play Who Wants To Be Serious?

Not everything is as it seems. Maraming nag-aakalang in a relationship ako. Maraming nag-aakalang masaya na ulit ang mga mata ko. Maraming nag-aakalang totoo ang lahat ng nakikita o hindi nila nakikita. Akala nila totoo ang mga bagay na 'pinaniwala' namin sa mga tao. Ang hirap gumawa ng isang larong hindi ka naman bihasa.

Ang daming nagtatanong kung paano naging kami ni Ramon. At sa t'wing tinatanong kung kamusta kaming dalawa o kung talagang totoo ba, hindi ko masabi ang totoo - joke, trip. Ang madalas na sagot ko, pang-artista, ang ngumiti. Ang hirap gawing panloko ang emosyon. Maraming tao ang alam kong natuwa, na ang iba halos magtatatalon sa tuwa nang malamang in a relationship kami 'kuno'. Ganun lang nila talaga kagustong magkatuluyan kami.

Para sa mga nakakaalam ng totoong sitwasyon namin ni Ramon, sinasabi nilang gawing totoo na lang. Pwede daw maging daan 'yun para makalimutan namin ang sakit na nararamdaman namin sa mga ex namin. At para mabigyang daan ang kagustuhan ng marami. Parang artista lang. Oh, no!

Ayong isakripisyo ang pagkakaibigang mayroon kami. Ayokong dumating yung panahong magkailangan kami. At hindi ko pa pala nasasabi, dating kasintahan ni Ramon ang dalawang malalapit kong kaibigan. Alam ko kahit 'in good terms' sila, mayroon at mayroong ilang factor pa din. At ayokong maging ganun kami ni Ramon. Tama na ang nakaraang nagkagusto kami sa isa't isa. Okay na yun. Ayoko ng dungisan ang maganda naming samahan.

Tulad ng ibang istorya, laging may kontrabida. O kaya yung mga taong 'nagmamalasakit'. Nakita daw nila si Ramon na may ibang kausap na babae. Kung kami man ni Ramon talaga, alam kong hindi dapat pagselosan ang ganung kababaw na dahilan. Hindi lang naman ako ang babaeng pwede niyang kausapin. Hello? May nagsabi ding hanggang ngayon nilalandi pa din ni Ramon ang ex niya. At ang nagsabi nito sa akin? Ang isa pang ex niya. Ang saya saya nila.

Naglabasan ang mga tunay at 'di ko tunay na kaibigan. Hindi ako nagalit sa kung ano pang nalaman ko kay Ramon. Niyayanig lang ng maraming tao ang pasensya ko sa tulad nilang ayaw makakita ng masasayang tao. Alam ko na kahit sa walong taon naming pagkakaibigan, marami pa din akong hindi alam sa kanya. Pero hindi ito sapat para basta basta na lang manira ng kapwa.

Bahagi man ng pagkatao mo ang iyong nakaraan, hindi naman ito batayan upang husgahan mo ang isang tao. Binago ka man ng ilang pangyayari sa iyong buhay, pero wala tayo sa lugar para sabihin kung tama o mali ang naging desisyon niya.

Lumipas na ang isang buwan. At kahit hindi ako totoong girlfriend ni Ramon, sa mga nangyari sa isang buwan na 'yon.. ang hirap din pa lang maging boyfriend siya. At kung siya ang lalaking ako.. ang hirap ko pala maging girlfriend.

Totohanan Na Ba?

Mas naging aral at paalala sa akin ang nangyari sa amin ni Marco. Ang bawat matatamis na salita ay hindi dapat basta bastang kinakagat. Nguni't dumarating minsan sa buhay ang isang larong akala mo'y kaya mong laruin. Pumapasok ka sa isang sitwasyong akala mo'y basta basta mo malalabasan.

Hiniwalayan ako ni Jordan. Pingalaruan ako ni Marco. Parang walang tinirang emosyon sa akin ng mga pangyayari. Parang nagiging tulad nila ako.

Si Ramon - ang lalaking ako. Halos walong taon ko na siyang kaibigan. At halos walong taon na din kaming tinutukso sa isa't isa. Nagkakagustuhan naman talaga kami, pero mas matindi ang salitang kaibigan sa'ming dalawa kaya siguro ganito lang kami.

June5 - Hindi ko alam kung anong trip ko at trip nya kung bakit kami napunta sa isang dare. Maging kami sa isang social networking site. Hindi ko na alam kung nag-isip ba ako.

June7 - Lisa Montealegre is in a relationship with Ramon Oreta.

Hindi ko alam kung anong drugs ba tinira ko't pumayag payag ako. Siguro, for fun? Humakot ng komento ang pangyayaring yun. Maraming natuwa, maraming nagulat. At maraming gusto makakita ng patunay. Patay! Hindi na namin alam kung paano patayin ang sunog na ginawa namin.

June9 - Hiwalay na si Marco at ang girlfriend nya.

June10 - Nakatanggap ako ng text galing kay Jordan na nagsasabing congrats. At hindi na siya nag-reply pagkatapos non.

Doon ako bigla natauhan. Dahil alam ko, mali ang ginawa naming dare na 'yon. Pero naisip ko, sana kahit konti, nasaktan si Jordan na malamang may kunwaring bagong boyfriend na ako. At ganun din si Marco, maramdaman niyang hindi lang siya ang kayang maglaro. Ang sama ko lang!

Lumipas ang mga araw na parang kailangang panindigan ang ginawa naming 'yon. Sinubukan, oo. Pero ni ang isiping hawakan ang kamay ni Ramon na may malisya, hindi ko magawa. Parang kung sakali, para kaming magkapatid na naglalambing lang sa isa't isa.

Wala ng paramdam. Unti-unti nanamang nawawala ang mga bagay na nasanay ka na. Parehas na hindi nagparamdaman sa isa't isa. Pinakiramdaman ko, at alam kong pati din siya, kung may mangyayari ba.. kung may pag-asa ba.. hanggang sa may isa sa aming naglakas loob na alamin kung ano nga ba.

........

Swerte Ko, Malas Mo.

Ako si Lisa. Isang babaeng, tulad ng iba, hinahangad na makilala ang kanyang prinsipeng mamahalin siya hanggang sa huli. Na kahit ilang beses nang nasaktan ay patuloy pa ding magmamahal hanggang sa dumating ang taong hihilom sa pusong nabihag sa lungkot ng nakaraan.

April30 - araw kung kailan una kong makausap si Marco. 'Di inaasahan. Biglaan. Tamang kulitan at kwentuhan. Hanggang sa naging araw-araw na. Naging bahagi na ng sistema naming dalawa. Walang sawang pag-uusap na inaabot ng gabi hanggang kinabukasan. Nauso ang endearment na BEB. Mas naging malalim at lumalim pa when one started to care, at nang sabihin ni Marco na mahal na niya ako. Gusto kong maniwala. Pero noong mga panahong 'yon alam kong mahal ko pa si Jordan. Gusto kong maniwala na totoo lahat, at gusto kong maniwalang pwede ko siyang mahalin. Pero hindi.

Naging masaya ako nung dumating si Marco. Pero hindi sapat yung saya na 'yon para masabi kong mahal ko na din siya. Hindi sapat yung saya para matabunan yung sakit at pagmamahal ko kay Jordan. Nag-iingat lang din ako. Galing lang ako sa masakit na paghihiwalay at nasa proseso ako na pagalingin ang sugat. Ayoko namang hayaan ang sarili kong masaktan ulit. Alam ko hindi pa ito love, pero gusto ko siya at masaya ako.

Nakilala ko kapatid nya, ang tatay nya at mga kaibigan niya. Inaaya nya ako sa isang resort sa Antipolo kasama ng mga kaibigan niya. Gusto kong sabihing oo, pero parang may pumipigil sa akin na hindi ko alam kung ano. Kaya ang laging sagot ko, "I'll try!".

May31 - May mali, alam ko! Nararamdaman kong nawawala na siya.

June1 - Marco is in a relationship.

Gusto kong umiyak non. Gusto kong magalit pero hindi ko alam kung kanino. Bakit ganon? Habang sinasabi ba niyang mahal niya ako, may iba din siyang sinasabihan nito? Muntik na akong maniwala. Muntik na akong madala. Muntik.

Swerte ko, malas mo. Swerte ko dahil hindi ako nagpadala sa pekeng pagmamahal mo. Malas mo, hindi mo nabilog ulo ko. Salamat pa din. Dahil naging masaya ako. O nasasabi ko lang na masaya kasi alam kong malungkot ako.

Swerte ko, malas mo.. siguro ng dahil na din kay Jordan.